7 nov 2016

07 november 2016
Frits Roelofs

Ik heb iets met taal….

Vrij recent hebben we alle havo-5 leerlingen van een Nijmeegse school een dag naar de HAN gehaald. Doel was ze een eerlijk en realistisch beeld van het Hbo te geven om ze zodoende voor te bereiden op een (Hbo?)leven na de havo. Dat deden we door hen vooral te laten praten met liefst oud-leerlingen van die school die nu op de HAN studeren. Op zich liep die dag goed, de meeste vermijdbare fouten konden we inderdaad vermijden, dus was er niet veel te verwijten. Toch kwam op het einde van de dag een lichte ergernis over me heen. De leerlingen kregen een enquête waarin hun gevraagd werd hoe ze die dag ervaren hadden. Uiteraard waren er louter goede bedoelingen achter die enquête, er was een oprechte belangstelling naar wat de leerlingen er precies van gevonden hadden, wat ze tops vonden en welke tips ze nog voor de organisatie hadden. En toch klopte er iets niet…

Feitelijk heb ik het bij alle enquêtes al voorvoeld, of ik ze nou zelf moest of mocht invullen of dat het om andermans of mijn functioneren ging. Altijd was er die zachte maar niet te ontkennen weerstand. Die zet zich dan vast ergens in mijn hoofd en pas tijdens of na een stevige lichamelijke uitputtingsslag in de vorm van een eind hardlopen, werd het mij duidelijk wat er mis is aan enquêtes, wat er mankeert: de context en de wederzijdsheid.

In het geval van de dag met de Nijmeegse school werd de leerlingen gevraagd een oordeel te geven alsof ze er zelf niet bij waren geweest en hun invloed op die dag er als het ware niet toe deed. Bovendien als je dan aan de jongeren wilt vragen wat zij van de dag vonden, hoort minstens ook een vragenlijst over wat wij van de jongeren vonden, toch? 

Ik wil deze wel doortrekken naar grote enquêtes als de NSE of de Medewerkers Tevredenheids Onderzoek. Over die nagestreefde tevredenheid (een gruwel…) heb ik het al in een eerder verschenen column gehad. Hoe zou het zijn als niet alleen de studenten gevraagd werd een oordeel te geven over allerlei zaken die de HAN betreffen, maar er vanuit de HAN ook een oordeel gegeven werd over de bijdrage van de studenten? Hoe zou zo’n medewerkersonderzoek eruit zien als beide partijen over elkaar zouden oordelen, liefst in elkaars aanwezigheid? Volgens mij zouden we dan weer een stapje zetten richting partnerschap.

Frits Roelofs

Het blog is origineel geschreven voor Hanovatie https://www.han.nl/hanovatie/artikelen/manquete/